on sailors, cooks, and more
RSS icon Email icon Home icon
  • Sir Ouwersloot was an old school salty soul

    Posted on March 27th, 2009 Michiel de Boer 22 comments

    I vividly recall the Summers I spent as a kid at Sailing Institute Holland in Andel, a small village at the borders of a closed off stretch of the Maas river, in the middle of the Netherlands. Right there my passion for sailing got ignited, not to be extinguished ever since.

    Symbol of the village of Andel

    Symbol of the village of Andel

    The levee on which Sailing Institute Holland was located also became the place where I made out for the first time. With a girl quite a bit older than I was, adding much to the excitement. In fact, she really struck me more like a woman than a girl. But then again, what did I know? I was just a kid. Plus, this all took place a long time ago, so it’s not unlikely my recollection has become seriously distorted since.

    Anyway.

    The institute was owned and run by a truly remarkable character. A salty soul of the old school kind. His name was mister Ouwersloot. Or Sir Ouwersloot, as he preferred to be addressed. Sir Ouwersloot had been in the navy, merchant shipping, or both. He wasn’t really the kind of person you would ask, especially being just a kid.

    Sir Ouwersloot ran his show the way Lord Baden-Powell must have ran his Scout Movement in the early days. Very disciplined. Others would focus on the fun part, and label themselves as sailing schools, or even more cheerful, sailing camps. Sir Ouwersloot, on the other hand, would have none of that frivolity. In fact, the story was that when people would inquire about availability for their kids, while mentioning the words sailing camp, Sir Ouwersloot would simply hang up the phone, leaving them bemused with his closing statement “this is an institute, not a camp!”.

    My parents must not have made that mistake, and on a nice sunny day in July of some year in the previous century I was dropped off at that river levee in Andel. As I walked down the landing stage to the little dinghies in the water, I was about to start my very first holiday without my family. A milestone for all of us.

    I loved it in Andel. That first, as well as the next couple of Summers I eagerly indulged in the fascinating new world of wind, sails, currents, knots, and a pinch of romance as mentioned. The thorough approach of the institute turned me into a pretty good sailor pretty fast. Before I knew it I was asked to become an instructor myself. Which meant I got a little closer to some of the mysteries that surrounded Sir Ouwersloot.

    Once every week, all instructors (I recall between 10 and 15) would gather for dinner at his house. Sir Ouwersloot himself would sit at one end of a long wooden table. The instructors would then take their seats in order of seniority, with the oldest ones closest to him. In front of him, Sir Ouwersloot had a small fondue pan and a single bottle of cheap wine, out of reach for most. I still don’t know whether he did this as a way to display his power, or as an experiment to see how the group of instructors would handle the situation among each other. In case it was the latter, it proved that not every instructor was capable of balancing loyalty to Sir Ouwersloot with loyalty to their peers.

    One guy in particular, his name was Ben, seemed to take great pleasure in extending Sir Ouwersloot’s power play towards the other instructors. A good example of this was the correctional slap that made dinner with Sir Ouwersloot so typical. If one of the instructors said something stupid, Sir Ouwersloot would slap Ben, the most senior instructor next to him, with the idea that the slap would be relayed to the next instructor until it reached the unfortunate offender. All instructors made sure that the slap looked pretty real, without exercising too much real force. Apart from Ben. I never climbed the ladder of seniority high enough to sit next to him, but the story was that Ben’s slap was pretty ferocious. Which was one of the reasons he was not quite the group leader he envisioned himself to be.

    This, as well as the many other peculiarities of Sir Ouwersloot’s character left a lasting imprint. He, his Sailing Institute, and the levee that tied it all together provided for novel experiences that are still vivid memories many years later. Thank you Sir.

    Note
    In case you master the Dutch language, here’s more on the current whereabouts of Sir Ouwersloot and Sailing Institute Holland.

    Tweet this!

    Post to Twitter

    • http://hetdorp.blogspot.com Genders Hoofd

      Great story! Thanks for the tip-off at http://hetdorp.blogspot.com

      More about those sweet waters and periodically updates about the former grounds of the meanwhile closed down Sailing School, you'll find at http://www.wilhelminasluis.web-log.nl

    • Wiard Sterk

      Hmmm, well, that brings back memories. Like Michiel I too was one of Zeil- en Vaarinstituut Holland's pupils turned instructor and remember the weekly “social” gathering in the barn of the house in which the family lived; Mr and Mrs Ouwersloot (long suffering, in my memory and the one who really held the place together, but I may be biased) and son Hans (?) and Daughter Eefje (she was my age and we were in the same years as instructors, which has provided me with the fonder memories of my time there). The cheap wine was in fact cheap Bristol Cream Sherry, of which only the more senior instructors were allowed to partake. Seniority was important and excercised rigorously, somewhat like the English Public School system.

      I had and have doubts about the ritual humiliation meted out by the old man and, as Michiel indicates, in increased measure by the group leaders. Perhaps I was less willing to rise to what I felt was unnecessary and lacking of respect. I don't think we hit it off well, I only lasted a few seasons. The memories are strong however, I had some really good times there, although unfortunately not of the kind Michiel suggested; due to my shyness and not for lack of opportunity. I learned to sail very well and still rely on the thorough training I received and knowledge I gained. I did wonder from time to time what had become of the place and I am pleasantly surprised to learn that old mr Ouwersloot is still with us. I am also pleased to note that Eef(je) Ouwersloot has donated a photo to the Wilhelmina sluis web log and I did look with fondness over the Vrouwe Francina website. My best times were spend sailing her through the narrow creeks of the Biesbos or the wide open waters of the Maas and the Lek rivers, down to Zeeland. I am delighted to have discovered that she is still going strong and now sailing from Monnickendam, the town I lived at the time.

      Other memories are about cold easter holidays preparing equipment for the summer courses, teaching adults to sail and learning the fine art of navigation. There was a much more relaxed spirit at those times. And I remember the meals with my fellow instructors in Woudrichem after a 2 week shift of eating smash, corned beef and badly cooked vegetables, followed by the one lie in you would be afforded for another fortnight and the anxiety of meeting your charges for the 2 weeks to come.

      I am not sure if we were there the same time. I remember a Michiel, but doubt it was you. I am not sure about Ben, although there is a vague recollection of two senior instructors, one of which could fit your description. I can vividly remember the place, however, and it is sad to think that this is now no longer the training ground for young sailors.

      Wiard

    • http://www.saltysouls.com Michiel de Boer

      Thanks for your comment Wiard. And the correction that the cheap wine was in fact cheap sherry. It's all coming back even more vividly now.

    • Tilly van Ewijk

      Hoi Michiel,

      Ik neem aan dat je de Nederlandse taal nog machtig bent dus ik schrijf maar in mijn moerstaal. Ik heb genoten van je artikel over Sir Ouwersloot. Kapitein Walrus zoals wij hem ( zeer ) oneerbiedig de laatste jaren noemde. Wij ( mijn Man Willem en ik ) zijn sinds 15 jaar zijn buren ( westzijde ) en ofschoon de zeilschool 15 jaar geleden niet meer in zijn oude glorie bestond, – nog een boot of 8- herkennen wij toch veel van wat je schreef.
      Na aanvankelijk de eerste jaren met gepast ontzag en argwaan ( wat zijn dit voor stadse landrotten? ) om elkaar heen gedraaid te hebben, zijn wij elkaar stukje bij beetje steeds meer nader gekomen. ” Toen sir Ouwersloot ons tenslotte voorstelde om hem bij zijn voornaam ” Jonte ” te noemen en hij ons zelfs vroeg om een week met hem naar Engeland te varen, -nadat hij 1000 den keren vanaf zijn grondgebied gespied had of Willem wel goed aan kon leggen en afmeren- was een vriendschap geboren.
      Veel lof komt in deze ontwikkeling ook zijn vriendin Ruth toe. Zij hield Sir op het juiste pad en slaagde er zelfs in zijn ” zachtere ” kanten naar boven te halen.
      Helaas is Ruth ernstig ziek geworden waardoor zij niet meer naar Andel kon komen.
      Met behulp van zijn dochter Eefje, de thuiszorg en lichte ondersteuning van onze kant heeft hij nog een paar jaar in zijn eigen zeilinstituut kunnen wonen tot het echt niet meer ging.
      Nu zit hij in een verpleeghuis in Wijk en Aalburg en wij hopen dat de oude ijzervreter met de goede verzorging die hij nu krijgt wel 101 wordt!
      Hij heeft geen computer of internet, maar een kaartje zal hem zeker goed doen.
      Het huis en de grond is inmiddels verkocht. Van de gezamelijke bootreis is helaas niets meer gekomen.
      Groeten Tilly van Ewijk

    • http://picasaweb.google.nl/evaruna/ZVIH# Eef Ouwersloot

      Hallo Michiel,
      voor de liefhebbers heb ik een foto-geschiedenis van het Zeil- en Vaarinstituut “Holland” online gezet. Ik ben ook nog op zoek naar nieuwe foto's om erbij te kunnen zetten, wie nog wat heeft liggen is heel welkom!
      Mijn Webalbum staat hier:
      http://picasaweb.google.nl/evaruna/ZVIH#
      Groet, Eef Ouwersloot

    • http://www.saltysouls.com Michiel de Boer

      Dank je wel voor je reactie Tilly. Ik neem je raad ter harte en zal Sir een kaart sturen.

    • http://www.saltysouls.com Michiel de Boer

      Leuk dat je mijn verhaal gevonden hebt Eef. Ik kan me nog herinneren instructie van je te hebben gekregen. En volgens mij nam je ook mijn examens af. Prachtig om de oude foto’s te zien, van Vrouwe Francina, de Ommelandvaarder en meer.

    • Akkie Langerak

      Hallo Michiel, Eefje, en Tilly,

      Ik heb mij zitten bedenken of ik wel mocht reageren op dit mooie bericht over Sir Ouwersloot, omat ik met hem te maken heb gehad als verzorgende en als zodanig een vorm van beroepsgeheim heb moeten agleggen.
      Maar op de een of andere manier heeft Sir ouwersloot mijn hart geraakt waardoor ik een dag voor zijn verjaardag op deze site trecht gekomen ben.
      Alles wat verteld is wordt herkend en tovert een glimlach op mij gezicht.
      Ik wil jullie alleen maar zeggen dat deze man, een bijzondere man is, die door velen onbegrepen zal blijven, en voor degene die door die prachtig blauwe ogen door heeft kunnen dringen altijd een speciaal plekje zal houden.

      Ik wens hem nog een hele mooie tijd toe in Wijkenstein en met degene die hem lief zijn,

      Akkie Langerak, met de groeten aan Eef en partner ( Hans? )

    • Janneke

      Hoi ik ben Janneke en heb ook bij de baas gezeild. Heb net van zijn dochter een link met fotos gekregen, interesse?
      groetjes Janneke

    • Janneke

      o je hebt m al zie ik ineens!

    • jordimark

      23 juli 2009. Ik had een afspraak in OudHeusden en besloot langs de dijk terug te rijden. Ik trof “mijn” zeilinstituut in onttakelde toestand aan. De postbode kon wat meer duidelijkheid scheppen. Het pand is leeggehaald(” ongeloofelijk, wat een hoop troep kwam er uit” ) en wordt afgebroken. Een makelaar gaat er een luxe woning neerzetten. ” De Ommelandvaarder is voor de steiger gezonken en in stukken gezaagd” vertelde de postbode. Mijn hart zonk mee.

      Ik liep naar waar het begin van de steiger ooit was “een tegelijk”, dacht ik, witte letters op de eerste plank van de steiger. En “Alleen deelnemers!” met isolatietape op een houten plank geplakt. Witte letters, geel uitroepteken. Ik liep naar de voordeur die op slot was. Ik wist dat het pand leeg was. Maar ik durfde niet gewoon te proberen de deur open te doen. Eerst kloppen natuurlijk, en wachten op het korzelig ” Nja”. De klank van het kloppen klonk exact als 20 jaar geleden. Geen “Nja”.
      Op de deur van de badkamer herinnerde ik mij de instructie: ” Neem al je eigendommen mee. Als je ze vandaag laat liggen zoek je je morgen een aap”. Ik rook de typische ZVIH geur en hield het even niet droog.
      Ik heb acht seizoenen les gegeven en heb ik weet niet hoeveel leerlingen en instructeurs opgeleid. Het was een hoeksteen, een grote, voor wat ik nu doe en wie ik nu ben. Dank u wel Sir. En u had ook hierover gelijk: ” Old sailors never die, they only fade away.”

      Eef, ik heb de oude houten sleutelhanger van het pand gevonden. Neem even contact op als je hem hebben wilt.

      En Michiel, het zou kunnen dat ik les van je heb gehad. Moet 84 of 85 geweest zijn, Met Anne, Rene, en de dame van de Loopstra ZVIH dynastie (even naam kwijt). De Ommeland voer alleen op de Maas dat seizoen. Was je tweede man, en had je honger…..

    • Eef

      Bedankt voor je boodschap! Eerst een kleine correctie: de postbode had ongelijk, niet de Ommelandvaarder is in stukken gesneden, maar de veel oudere en al jaren geleden half gezonken Noordsvaarder. De Ommelandvaarder wordt momenteel door een nieuwe eigenaar liefdevol opgeknapt.

      Wat betreft de sleutelhanger, maar vooral natuurlijk vanwege “old times sake” zou ik het leuk vinden als je contact met me opneemt: evaruna@gmail.com

    • philippevanderlinden

      Hi There,

      Although I haven't been an instructor I was trained by Mr. Ouwersloots Institute. It's nice to hear he is still amongst us. I too have superb memories of my time on the Centaur's and still rely on it when doing sailing trips.

      To his daughter/son: Please tell him that he managed to get me, my brothers and some friends into sailing and that we still talk about him and think of him.

      Best regards

    • Karin Potters

      A trip down memory lane!
      I spent quite a few summers in Andel as well. Me and my sister learned sailing here and also took one of the famous trips to Dover with the Ommelandvaarder.
      It is sad to hear that “The Sir” has been taken into care and “The Institute” has been demolished….

    • annettevh

      Heb genoten van de tijd bij het ZVIH en geniet nu weer van alle verhalen, foto's en herinneringen die opkomen.
      Moet nog ergens een heleboel foto's hebben, ga eens zoeken

      Annette (Spruit) van Herwijnen

    • Maurits

      Dag Michiel,
      Heel leuk om dit te lezen, tot aan de inderdaad speciale en vertrouwde geur aan toe. Als er ook maar een fractie van de spullen nog in huis was, moet er er meer dan een vrachtwagen langsgekomen zijn!

      Volgens mij heb ik er 12 jaar rondgezworven. Beginnend met de ankerwachten in de Biesbosch, de krabbende ankers bij “de ramp van tricht”, de eerste liefdes, de Sherry-avonden. De bevoorrading door de Andelse kruidenier die helemaal naar de Biesbos, Dode Arm, etc kwam met zijn Taunus, de bijnamen van het vaak uit hele families bestaande instructeurs 1e jaars (vroeg naar bed) en ouder. Hoe heette die hond ook alweer, de sleeptochten met de in het voorseizoen nog lekkende 16 m2 (breeuwen!), admiraalvaren in het eerste grindgat, “je trottel hangt los”, dagen bikken op de tjalk, de vriendelijke uitnodigingen die je als instructeur van “de baas” kreeg, de leerlingen met heimwee.. Het achteronder werd met de plunjebalen gestouwd, de stress als je een zeilbandje kwijt was of “de Baas aan kwam varen”… Maar ook 6 weken lang lekker varen, grappen uithalen, leerlingen zien groeien.

      Ben er zeiler geworden en dat altijd gebleven.

      Maurits van Wassenaer

      kortom, een heerlijke tijd.

    • http://www.saltysouls.com Michiel de Boer

      Dank voor nog een paar goede toevoegingen Maurits. Zoals de Andelse kruidenier en z'n Taunus vol met dozen proviand. Nu ik het lees komt ook dat wekelijkse bestel boekje weer naar boven. Wat was zijn naam ook alweer?

    • http://www.saltysouls.com Michiel de Boer

      Per email ontving ik dit bericht dat ik met plezier las en bij deze doorstuur. Het email adres van Guus kan ik op verzoek doorsturen.

      Vrienden & Vriendinnen van het Z.V.I. “Holland” (… en wee je gebeente wanneer je het een zeilschool noemt),

      “Sir” Ouwersloot wordt aanstaande zondag (13 juni) 90 jaar en het zou geweldig zijn om hem met een verjaardagskaart te laten weten dat wij hem niet vergeten zijn. Nu heb ik in deze mail adressen gebruikt die ik o.a. via Eef en Pieter & Sophie heb weten te vergaren. Maar jullie kennen vast ook nog oud-instructeurs en instructrices van het legendarische Z.V.I.H. Willen jullie hen deze mail doorsturen en vragen om ook een kaart te sturen naar:

      Dhr. J. Ouwersloot
      P/a: Zorgentrum Wijkestein
      Kamer 310
      Azaleastraat 26
      4261 CW Wijk en Aalburg

      Maar hoe is het eigenlijk met 'De Baas'? Naar omstandigheden gaat het goed met hem, aldus Eef, en hoewel hij slecht ter been is en af en toe een beetje in de war kan zijn, herkent hij iedereen en valt er goed met hem te communiceren. Het schijnt dat hij ook in dit zorgcentrum bij tijd en wijle de zaak naar zijn hand probeert te zetten. Via Eef weet ik dat hij zich verveelt in dit verzorgingshuis en ben je dus eens in de buurt dan zal hij een bezoek zeker op prijs stellen.

      Mevrouw Ouwersloot heeft een een operatie aan haar hart (lekkende hartkleppen) ondergaan maar is daar – laatste stand van vandaag – wonderbaarlijk snel van aan het herstellen. Zij voelt zich herboren. Er zijn ideeen om een website op te gaan zetten, mede gezien het feit dat Eef nog over een schat aan film en foto materiaal beschikt. Wanneer dit van de grond komt zou het leuk zijn om ook jullie herinneringen te kunnen verwerken maar tegen die tijd nemen we nog wel contact met je op. Voor de Linkedin gebruikers heb ik een community 'ZVIH' opgezet. Voor alle anderen die in contact willen blijven, stuur je email adres.

      Dank!
      Gustaaf (Guus)

    • Eef

      Inmiddels is er voor alle oud-medewerkers een website gemaakt met oude foto’s en vooral ook filmpjes! De website is alleen te bekijken via een directe link. Stuur me je emailadres, dan stuur ik je de link, groet, Eefnevaruna@gmail.com

    • Maurits van Wassenaer

      Ha Michiel,nIk weet helaas ook niet meer hoe die kruidenier heette. Eef is lekker actief, fantastisch! Hoe is het met Tom eigenlijk?nIk zal deze link ook naar Jerommeke en mijn andere broers en zusjes zenden.nZie trouwens af en toe nog een groepje zeilbootjes varen op de Dode Arm, zijn niet de Verkenners uit Drimmelen in elk geval…

    • Gustaaf Vossenaar

      Samen met Eef begonnen om de historie van het ZVIH wat meer uitgebreid te gaan vastleggen. Bedoeling is om een aan de hand van een soort ‘ABC van het ZVIH’ een overzicht te maken. De naam van de kruidenier was Hans van Tilborg die massa’s dozen moet hebben gehad gedurende de zomermaanden. Hij rookte shag en zorgde dat we ook aan boord niets tekort kwamen ;-)

    • Eef Ouwersloot

      Er gaan stemmen op voor het organiseren van een ZVIH – reunie dit najaar (2013). E.e.a. wordt tzt. bekend gemaakt via de ZVIH-website, en de ZVIH- groep op Linkedin. Of neem contact op met mij, dan houden we je op de hoogte via email.

Twitter links powered by Tweet This v1.8.1, a WordPress plugin for Twitter.